متخصص یائسگی

علائم شایع شامل گُرگرفتگی، تعریق شبانه، اختلال خواب، تغییرات خلق‌وخو، خشکی واژن، کاهش میل جنسی، دردهای مفصلی و علائم ادراری است. شدت و مدت علائم در هر فرد متفاوت است — معمولاً 4 تا 7 سال، هرچند دوره‌های طولانی‌تر نیز ممکن است.

پری‌منوپوز مرحله انتقالی پیش از آخرین پریود است که معمولاً از اواسط دهه چهارم زندگی آغاز می‌شود. پریودها نامنظم می‌شوند و علائم یائسگی ظاهر می‌گردند. این مرحله به‌طور میانگین 4 سال طول می‌کشد. پری‌منوپوز 12 ماه پس از آخرین پریود پایان می‌یابد — آن نقطه شروع یائسگی محسوب می‌شود.

HRT استروژن (و پروژسترون در خانم‌هایی که رحم دارند) از دست رفته در دوران یائسگی را جایگزین می‌کند. فرآورده‌های مدرن ترانس‌درمال (چسب‌ها، ژل‌ها) نسبت به قرص‌های خوراکی قدیمی خطر کمتری دارند. HRT به طور قابل‌توجهی گُرگرفتگی را کاهش می‌دهد، خواب را بهبود می‌بخشد، تراکم استخوان را حفظ می‌کند و کیفیت زندگی اکثر خانم‌ها را ارتقا می‌دهد.

HRT برای خانم‌هایی که سابقه شخصی سرطان پستان گیرنده‌استروژن مثبت، لخته‌های خونی کنترل‌نشده، بیماری فعال کبدی یا خونریزی واژینال با علت نامشخص دارند، مناسب نیست. پیش از تجویز هر گونه HRT، ارزیابی کامل انجام می‌شود.

بله. گزینه‌های غیرهورمونی شامل برخی داروهای ضدافسردگی (SSRI/SNRI) برای گُرگرفتگی، استروژن موضعی واژینال برای خشکی ناحیه‌ای (که جذب سیستمیک بسیار کمی دارد)، اصلاح سبک زندگی و رویکردهای مکمل است. انتخاب مناسب به علائم فردی، سابقه پزشکی و ترجیح بیمار بستگی دارد.