عفونت‌های لگنی

PID عفونت دستگاه تناسلی فوقانی — رحم، لوله‌های فالوپ یا تخمدان‌ها — است که معمولاً توسط باکتری‌های مقاربتی (کلامیدیا، گنوره) از دهانه رحم به سمت بالا ایجاد می‌شود. درمان به‌موقع برای پیشگیری از عوارض بلندمدت ضروری است.

علائم شامل درد در قسمت تحتانی شکم، ترشحات غیرعادی واژن، درد در حین نزدیکی یا ادرار، تب و خونریزی نامنظم است. PID می‌تواند بدون علامت باشد — به‌ویژه در عفونت کلامیدیا — که اهمیت غربالگری منظم بیماری‌های مقاربتی (STD) را دوچندان می‌کند.

PID با یک دوره درمان آنتی‌بیوتیکی که میکروارگانیسم‌های احتمالی عامل بیماری را پوشش می‌دهد، درمان می‌شود. شریک جنسی نیز باید آزمایش داده و در صورت نیاز درمان شود. در موارد شدید که نیاز به بستری دارند، از آنتی‌بیوتیک وریدی استفاده می‌شود. آبسه‌های لگنی گاهی به تخلیه جراحی نیاز دارند.

بله. هر دوره ابتلا به PID خطر زخم‌شدگی لوله‌های فالوپ را افزایش می‌دهد که می‌تواند باروری را مختل کرده و خطر بارداری خارج از رحم را بالا ببرد. درمان به‌موقع و پیگیری منظم این خطر را به‌طور قابل توجهی کاهش می‌دهد. در صورت تأخیر در بارداری پس از تشخیص PID، بررسی‌ها و چکاپ باروری توصیه می‌شود.

استفاده مداوم از کاندوم، غربالگری منظم بیماری‌های مقاربتی (STD)، درمان سریع هر نوع عفونت، و احتیاط در مداخلاتی که شامل رحم می‌شوند (گذاشتن آی‌یو‌دی (IUD)، هیستروسکوپی) در صورت وجود عفونت فعال، همگی خطر ابتلا به PID را کاهش می‌دهند.